AJS-Delhi
AFGHAN JOURNALISTS SOCIETY
گزارشدهی از تبعید: صداهای مقاوم رسانههای افغان در هند
دهها خبرنگار افغان که از وطنشان آواره شدهاند اما با وجود مشکلات مهاجراتی هنوز هم حرفه خود را فراموش نکرده و بحرانهایی را گزارش میدهند که جهان شروع به فراموش کردن آنها کرده است.
ما کی هستیم
انجمن خبرنگاران افغان — دهلی (AJS-Delhi) جامعهای از متخصصان رسانهای افغانستان است که از زمان بازگشت طالبان به قدرت در اگست ۲۰۲۱ و قبل از آن مجبور به تبعید شدهاند. اعضای ما که در شهر های مختلف هند زنده گی شبانه روزی شان را در تبعید سپری میکنند شامل خبرنگاران باتجربه، سردبیران، عکاسان خبری و گزارشگران رادیو و تلویزیون هستند که علیرغم خطرات جدی و آوارگی، مأموریت خبرنگاری مستقل خود را ادامه میدهند.
مأموریت ما
ما برای تقویت صدای خبرنگاران افغان در تبعید زیر یک چتر گرد هم آمده ایم تا اطمینان حاصل کنیم که جهان بحرانهای جاری افغانستان را فراموش نمیکند. ما از آزادی مطبوعات حمایت میکنیم، و منحیث یک آدرس مشخص از خبرنگاران افغان مقیم هند برای دستیابی به حقوق از دست رفته ما تلاش نموده و یک پل ارتباطی میان اعضا و نهاد های مختلف حقوق بشری و رسانه ای به گونه شفاف فعالیت میکنیم تا همه همکاران ما از بی سرنوشتی نجات یافته و بر چالش های روزمره زنده گی در مهاجرت فایق بیاییم.
فعالیتهای ما
کار ما سه حوزه حیاتی را شامل میشود: گزارشدهی مستقل در مورد وضعیت رسانهها و حقوق بشر افغانستان؛ حمایتگری برای حقوق و حفاظت از خبرنگاران افغان در تبعید به خصوص در هند؛ و اعلام موجودیت منحیث یک آدرس جمعی و مشخص خبرنگاران افغان مقیم هند برای جلب حمایت اجتماعی شامل کمک حقوقی و توسعه حرفهای برای کارکنان رسانهای آواره.
چرا اهمیت دارد؟
بحران خبرنگاران افغان در تبعید با سقوط کابل آغاز نشد؛ شمار زیادی از ما سالها پیش از تحولات اخیر، به دلیل ترورهای هدفمند و تهدیدهای مستقیم، ناگزیر به هجرت و پناهندگی در هند شدیم. اما تراژدی بزرگ اینجاست که نهادهای حقوق بشری و سازمانهای رسانهای بینالمللی، با تمرکز بر موجهای پس از سقوط، جامعه رسانهایِ پیش از سقوط را کاملاً فراموش کرده و در سایهای از بیتوجهی مطلق ساختاری رها کردهاند.
ما امروز میان بنبستهای فرساینده زنده گی در تبعید، عدم دسترسی به حق کار و این فراموششدگی عمیق، در بیسرنوشتی بزرگ به سر میبریم؛ از همین رو، تجمع و انسجام ما زیر یک چتر واحد دیگر یک انتخاب نیست، بلکه ابزاری حیاتی برای بقا است.
این اتحاد به ما قدرت میدهد تا صدایی واحد برای دادخواهی بر علیه این تبعیض ساختاری داشته باشیم، هویت صنفی خود را بازتعریف کنیم و با ایجاد پلتفرمهای مستقل، مانع از خاموش شدن صدا و محو شدن تخصص ما در غربت شویم.